مارس 1, 2021

تویو ایتو ششمین ژاپنی برنده پریتزکر

 

تویو ایتو ششمین ژاپنی برنده پریتزکر

تویو ایتو ، یكی از خلاق‌ترین و تأثیرگذارترین معماران حال حاضر جهان، از جمله معمارانی است كه در آثار خویش، همواره در جست‌وجوی شیوه‌های نوین و تكنولوژی‌های جدید برای پیوند میان تكنولوژی، طبیعت و معماری می‌باشد. تویو ایتو در سال 1941 در ژاپن به دنیا آمد و در سال 1965 تحصیلات معماری خود را در دپارتمان معماری دانشگاه توكیو به پایان رساند. او در سال 1971، بعد از چهار سال كار در دفتر معماری kiyonori kikutake، دفتر معماری خود را با عنوان (urbot) urban robot تأسیس كرد كه بعدها در سال 1979 به تویو ایتو و همكاران (toyo ito & associates) تغییر نام داد. تویو ایتو استاد مدعو دانشگاه كلمبیای نیویورك، استاد افتخاری دانشگاه شمال لندن و عضو افتخاری AIA بوده است.

او در طی دوران فعالیت حرفه‌ای خود جوایز متعددی را كسب كرده است كه از مهم‌ترین آنها می‌توان به جایزه بنیاد معماری ژاپن برای پروژهsilver hut در سال 1986، جایزه هنری mainrich برای طراحی موزه yatsushiro در سال 1992، جایزه طلایی بهترین طرح ژاپنی در سال 2001 و مدال طلای سلطنتی انگلستان در سال 2006 و اخیرا جایزه پریتزکر 2013 نام برد .

با نگاهی به آثار معماری، اندیشه‌ها و حتی طرح‌های چیدمانی (Installations) تویو ایتو، نوعی تلفیق مابین معماری و رسانه‌های نو، مابین دنیای طبیعی و دنیای دیجیتال در ذهن انسان تداعی می‌شود. او با بهره‌گیری از تكنولوژی و تركیب مواد مختلفی چون شیشه، بتن و فولاد با دگرگونی‌هایی اغلب خطی در سطح و انتقال آن به حجم، به معماری‌های متفاوتی (به ویژه در طرح‌های چند سال اخیر خود) دست یافته است.

از این منظر شاید بتوان معماری‌های تویو ایتو را با آثار معماران سوئیسی، هرزوگ و دمورن (Herzog & De Meuron)، مقایسه نمود كه بیشتر مبتنی بر استفاده از تكنولوژی‌های پیشرفته در طراحی سطح و پوسته بیرونی ساختمان هستند. تویو ایتو درباره حضور تكنولوژی در آثار خویش می‌گوید: “معنی و مفهوم تكنولوژی در آثار من، طی دوران فعالیت حرفه‌ایم، تغییر یافته است؛ در گذشته و كارهای قبل‌تر حضور تكنولوژی بسیار آشكار بود، در حالی كه اكنون شیوه استفاده از تكنولوژی در كارهای من تفاوت یافته است و من سعی در پنهان كردن آن در كارهایم دارم، در واقع به نوعی استفاده غیرمستقیم از تكنولوژی در معماری روی آورده‌ام. من به دنبال معماری‌ای هستم كه مخاطب بتواند آن را لمس و احساس نماید، نوعی معماری برگرفته از واقعیت عینی.”

بر این اساس، شاید بتوان كارهای اخیر تویو ایتو را كه اغلب فرم‌هایی مكعب‌گون با ساختارهای متفاوت و فضاهایی متنوع می‌باشند، نوعی معماری‌ ملموس و احساسی در عین حضور ناملموس تكنولوژی دانست. در پایان ، گفته ای تویو ایتو : “من که کم دوامی معماری را تعقیب می کردم پی بردم بر اینکه مفهوم فوق نمی تواند، خاستگاه یک معماری درست باشد، لذا آن را رها کردم و در عوض به یک معماری با دوام روی آورده ام که در جامعه ذوب می شود تانقش بلند مدت داشته باشد.”

Sendai Mediatheque, 2001

photo_facade_4_adjustedsendai-mediatheque-parallel-nippon168598_1363653217qZ8E

 

Museum of Architecture, Ehime

zfkr_ito01Toyo+Ito+Museum+of+Architecture1

 

Library of Tama Art University, Tokyo

Tama_Art_University_Library1315940817--c--iwan-baan-2tama_art_university_library28563130017_663499e08e_b

 

World Games Stadium, Taiwan

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERAKaohsiung-Stadium

 

VivoCity, Singapore

vivocity1VivoCity_Main_EntryVivoCity_106

 

Torre Realia BCN and Hotel Porta Fira, Barcelona

Hospitalet_de_Llobregat_-_Plaza_de_Europa,_Torres_de_Toyo_Ito_(Torres_Porta_Fira),_Hotel_Porta_Fira_y_Torre_Realia_BCN_08

 

Matsumoto Performing Arts Centre

Matsumoto_Performing_Arts_Centre_20104651358955_d028f4dd74_o4649524922_595f1ba1da_o

 

Serpentine Gallery, London

51423db8b3fc4bae2c00004e_serpentine-gallery-pavilion-2002-toyo-ito-cecil-balmond-arup_1-iii3.III_.A.SD_

 

serpentinepavilion-analysis-final

 

 

Nagaoka Lyric Hall

1280px-Nagaoka_Lyric_Hall_0014105488483_4f2c2c05f4_o

TOD’s Omotesando Building, Tokyo

tods_01 2150995967_e558e262b3_b

 

 

Tower of Winds, Yokohama

Tower_of_Winds2 Tower_of_Winds

 

Mikimoto Ginza 2, Tokyo

cover_image_2818

 

4c7bb508376fb2.64240084

 

 

 

کلمات کلیدی

مطالب مرتبط